Rozumiem, że potrzeba czasu.

Niech płynie.

Jego szum uspokaja.

Ziemia

Domu ciągle nie widać.

Coś majaczy za mgłą.

Niejasne, jakby narysowane, niepewne.

A jednak otwarcie idę w tę noc.

Nagromadzenie rozluźnia się powoli.

Odpływa w sobie właściwym tempie.

Siedzę cierpliwie.

Dłonie otworzą się.

Głowa przestanie.

Będzie wrzesień.

I chłodem piękne wieczory.

Zapraszam Was serdecznie na wystawę o ziemi, a raczej o dwóch ziemiach, którą stworzyliśmy wspólnie z Robertem Kozdrasiem.

Pierwszego września odpowiemy Wam więcej o zdjęciach, które pokażemy w Galerii Nierzeczywistej w Rzeszowie.

Do zobaczenia!

Prom na Tunø. Chwila bez deszczu. Poza nią zmiany były zaskakujące dla człowieka wciśniętego od dawna w centrum kontynentu. Na szczęście obojętność Duńczyków na tę loterię pogodową jest zaraźliwa.

Tunø. Niewielka duńska wyspa na morzu bałtyckim.